Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Κατάληψη Αλληλεγγύης (και για Κατάληψη Βύρωνος 3)

ΣΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ 31 ΜΑΡΤΗ ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΚΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

1. Για αλληλεγγύη στους/στις καταληψίες της πρυτανείας του Αριστοτελείου πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που απειλούνται με αντισυγκεντρώσεις και αστυνομική εισβολή, από τις πρυτανικές αρχές για την κίνηση αλληλεγγύης τους στν Κ. Κούνεβα και ενάντια στο δουλεμπορικό καθεστώς στις εργολαβίες των πανεπιστημίων.

2. Για αλληλεγγύη στην κατάληψη Ματσάγγου στον Βόλο, που μετά από παραγγελία του τοπικού εισαγγελέα, απειλείται με αστυνομική εισβολή, με πρόσχημα έρευνα για εκρηκτικά και ναρκωτικά.

3. Για αλληλεγγύη στην κατάληψη Λέλας Καραγιάννη 37 στην Κυψέλη, που μετά από 21 χρόνια, με πρόσχημα το νόμο περί χρησικτησίας απειλείται με βίαιη εκκένωση.

4. Για αλληλεγγύη στους υπόλοιπους , κατειλημμένους - αυτοοργανωμένους χώρους, την Villa Amalias, την Πατησίων 61 και Σκαραμαγκά, το στέκι Άνω Κάτω Πατησίων και το κτήμα Προποπούλου στην Αθήνα, την κατάληψη Ευαγγελισμού στο Ηράκλειο Κρήτης, την κατάληψη Rosa Nera στα Χανιά, την κατάληψη Παραρτήματος στην Πάτρα, την κατάληψη Αντιβίωση στα Γιάννενα, την κατάληψη Βύρωνος 3 στην Καβάλα και τις καταλήψεις ΥΦΑΝΕΤ, Terra Ingognitra, ΔΕΛΤΑ, Ορφανοτροφείου και Libertaria στην Θεσσαλονίκη, που στοχοποιούνται από την πρόσφατη παραγγελία του εισαγγελέα Αρείου Πάγου Σανιδά, για έρευνες στο εσωτερικό τους και σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς τους.

5. Για αλληλεγγύη στους κατειλημμένους - αυτοοργανωμένους χώρους μέσα στις πανεπιστημιακές σχολές, που επίσης στοχοποιούνται από την παραγγελία Σανιδά για έλεγχο στο εσωτερικό τους και την επαπειλούμενη άρση του πανεπιστημιουακού ασύλου.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

και όσο για τα πρωθούμενα μέτρα ποινικοποίησης της "περιύβρισης αρχής" και της "κάλυψης προσώπου":

MΠΑΤΣΟΙ - ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ - ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΙ

Κατάληψη Πρυτανείας







Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009

5 Χρόνια Κατάληψη Βύρωνος 3

Στις 25 Μαρτίου, η κατάληψη Βύρωνος 3, έκλεισε 5 χρόνια ζωής. Πέντε χρόνια που αποδεικνείουν ότι, παρά τις δισκολείες, όταν υπάρχει διάθεση όλα είναι εφικτά!!!

Κυριακή, 22 Μαρτίου 2009

Συναυλία Οικονομικης Ενίχυσης για την Κατάληψη Βύρωνος 3

Συναυλία Οικονομικης Ενίχυσης για την Κατάληψη Βύρωνος 3. Το Σάββατο 28/3 στο Αυτοδιχειριζόμενο Στέκι στο Τ.Ε.Ι. Καβάλας. Παίζουν:

Crazed
Zero Zero
Burning Red

Κυριακή, 15 Μαρτίου 2009

Κυκλοφόρησε το έντυπο "Ακάνθινο"

Έντυπο "Ακάνθινο"

Μάρτιος 2009 Καβάλα
Τετρασέλιδη έκδοση.

Άρθρα:

1) Στον απόηχο μίας Εξέγερσης
2) Τα νέα ΚΤΕΛ Καβάλας και η τοπική κοινωνία
3) Σωφρονιστικό σύστημα και κοινωνία
4) Καβάλα, ώρα 0 για τα αδέσποτα
5) Παιδεία - Παραπαιδεία



Διαβάστε το σε μορφή PDF

Συναυλία Hip-Hop

Hip-Hop συναυλία το Σάββατο 21/3/09, στο Αυτο-διαχειριζόμενο Στέκι στο Τ.Ε.Ι. Καβάλας. Τα έσοδα θα διατεθούν για την οικονομική ενύσχιση των συλληφθέντων κατά την Εξέγερση του Δεκέμβρη.





Προβολή του Ντοκυμαντέρ "Huslaz"


Προβολή του ντοκυμαντέρ "Huslaz", την Τετάρτη 18/3/09, ώρα 20:30 στο Αντόνομο Στέκι Καβάλας (Φιλίππου 46).



ΠΑΙΔΕΙΑ-ΠΑΡΑΠΑΙΔΕΙΑ

Το εκπαιδευτικό σύστημα λειτουργούσε ανέκαθεν στην Ελλάδα σαν μια προπαρασκευαστική μηχανή τυποποιημένων πολιτών, σύμφωνα με τις αρχές και το είδος των κυβερνήσεων ή των διαφόρων μορφών πολιτεύματος, που επικρατούσαν στον Ελλαδικό χώρο. Το σύστημα αυτό, της κομποστοποιημένης εκπαίδευσης, παρατηρείται από την πρωτοβάθμια εκπαίδευση και συνεχίζεται μέχρι την λήξη της σπουδαστικής σταδιοδρομίας του μαθητή- σπουδαστή.
Αξιοπρόσεχτο είναι δε ότι οι κυβερνήσεις κόβουν και ράβουν τα προκριματικά αυτά στάδια της εκπαίδευσης στα μέτρα τους έτσι ώστε η παραγωγή των πολιτών της να είναι όσο το δυνατό εκμεταλλεύσιμη, αξιόπιστη, υπάκουη, παραγωγική και κυρίως να μην αντιστέκεται και να μην παίρνει αποφάσεις για την τύχη της.

Βέβαια η εκμετάλλευση δεν ξεκινά από τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά από τα πρώτα στάδια της παιδείας που περνούν στο υποσυνείδητο ενός μαθητή- παιδί, μαθαίνοντάς τον να αξιολογείται και να μένει καθηλωμένος σ’ αυτά που του επιβάλλουν πριν μάθει να αντιδρά και χωρίς να έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα του. Αυτό παρατηρείται σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης (ακόμα και στην πρωτοβάθμια), και αυτοί που αναλαμβάνουν να επιτελέσουν και να μεταμορφώσουν το καλούπι αυτό σύμφωνα με τα δεδομένα της εκάστοτε κυβέρνησης, είναι οι καθηγητές.

Οι καθηγητές λοιπόν είναι ο σημαντικότερος παράγοντας επιρροής και αντίληψης της μετάδοσης της γνώσης προς τους μαθητές, συνεπώς και η κυριότερη αιτία διαμόρφωσης του εκπαιδευτικού χαρακτήρα ενός μαθητή.

Ένας μαθητής στα σχολεία, με το υπάρχον σύστημα εκπαίδευσης, μαθαίνει να αξιολογείται, να ανταγωνίζεται τους εταίρους του, να συγκρίνεται με αυτούς με σκοπό την υπεροχή του, ώστε να διαχωριστεί, να εντυπωσιάσει τον καθηγητή, και αργότερα να επιτύχει στις πανελλήνιες εξετάσεις και να συνεχίσει την καριέρα του, πάντοτε με τον φόβο της αποτυχίας και του περαιτέρω «αποκλεισμού» από την κοινωνία.
Ο καθηγητής είναι αυτός που δίνει το στίγμα του διαχωρισμού σε καλούς και κακούς μαθητές, σε έξυπνους και χαζούς μετατρέποντας τους σε βαθμούς και μέσους όρους, με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό και την απομόνωση κάποιων εξ αυτών. Μ’ αυτόν τον τρόπο γεννιέται μέσα σε μια αίθουσα η ταξικότητα, ο διαχωρισμός, ο ανταγωνισμός, οι διακρίσεις και γενικότερα ο ρατσισμός. Ο καθηγητής λοιπόν είναι αυτός που διαχωρίζει κάποιον από το σύνολο και του «κολλάει τη ρετσινιά».

Φανταστείτε λοιπόν ένα καθηγητή που δεν έχει όρεξη να διδάξει (κάποιος αργόσχολος που περιμένει να έρθει η ώρα της σύνταξης ή ήδη συνταξιούχος που συμπληρώνει τα προς το ζην ή απλά δεν έχει όρεξη)…
Έναν καθηγητή που καθορίζει τον τρόπο διδασκαλίας του βάση των πολιτικών πεποιθήσεων ή των αρχών του, έναν καθηγητή που ασχολείται μόνο με τους «καλούς» και «συνεπείς» μαθητές των φροντιστηρίων μην έχοντας το χρόνο για περαιτέρω εξηγήσεις, που δεν έχει «χάσιμο ώρας» να ακούσει για τα προβλήματα ή τους προβληματισμούς των μαθητών, που βιοπραγεί και τιμωρεί για την επιβολή της τάξης και της ησυχίας, που εκβιάζει και λειτουργεί με εκφοβισμούς βάσει του βαθμολογικού συστήματος και της εξουσίας που του παρέχει το σύστημα ώστε να μπορεί να επιβάλλει ποινές σ’ αυτούς που δεν «συμμορφώνονται», που ωθεί τους μαθητές στο παραεκπαιδευτικό σύστημα των φροντιστηρίων, έχει δεν έχει κέρδος από αυτό. Φανταστείτε λοιπόν αυτό τον καθηγητή τι ιδέες, λογική και αντιδράσεις συμπεριφοράς θα περάσει σε έναν μαθητή ή πως θα αντιδράσει αυτός ο καθηγητής για να επιβληθεί στην τάξη ώστε να περάσει το δικό του. Βέβαια υπάρχουν και εξαιρέσεις οι οποίες αποτελούν την μειοψηφία του συνόλου των καθηγητών.



Ας περάσουμε σε έναν άλλο τομέα που όσο περνούν τα χρόνια εδραιώνεται όλο και περισσότερο στο εκπαιδευτικό σύστημα. Πριν μερικά χρόνια, ένας αδύνατος μαθητής για να μην μείνει πίσω σε ένα μάθημα έκανε φροντιστήρια για να μπορεί να παραμένει συνεπής σ’ αυτό. Περνώντας τα χρόνια οι ρόλοι άλλαξαν και τα φροντιστήρια έγιναν βασικό κομμάτι της εκπαιδευτικής πορείας ενός μαθητή. Είναι αξιοσημείωτο ότι η λογική αυτή των φροντιστηρίων υπάρχει πλέον ακόμη και στην πρώτη βαθμίδα εκπαίδευσης βάζοντας τον μαθητή- παιδί από πολύ μικρή ηλικία να προσαρμοστεί στη λογική του ανδρείκελου μαθητή- ρομπότ. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης βέβαια έχουν οι γονείς καθώς οι περισσότεροι από αυτούς επιθυμούν να δουν τα βλαστάρια τους να ξεχωρίζουν, ώστε να μπορούν να τα επιδεικνύουν στον κύκλο της γειτονιάς τους. Έτσι ο ελεύθερος χρόνος είναι κάτι που σπανίζει από τις μικρότερες ηλικίες κιόλας. Τα παιδιά μεγαλώνουν με τον τρόπο αυτόν απομονωμένα και αντικοινωνικά αφού εξαλείφεται σιγά σιγά το στάδιο της εφηβικής συνοχής.
Έτσι επιτυγχάνεται η πλήρης γκετοποίηση των «αδύνατων» μαθητών να αντεπεξέλθουν ή να προσαρμοστούν στο σύστημα (οικονομικά ή εκπαιδευτικά), απομονώνονται και διαχωρίζονται από τους καθηγητές και γενικότερα από τα εκπαιδευτικά «πρότυπα».
Από τους μαθητές που περιθωριοποιούνται ή δεν προσαρμόζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο δημιουργούνται διάφορες μορφές αντιδράσεων. Άλλες μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και στον κοινωνικό αποκλεισμό από το σύνολο παρουσιάζοντας διαφόρων ειδών φοβίες και άλλες όμως δημιουργούν μαθητές που αρνούνται να προσαρμοστούν στο σύστημα αυτό και αντιστέκονται.

Μαθητές που στιγματίζονται μέσα από το σύνολο επειδή αντιδρούν με καταλήψεις και αποχές, μαθητές που δεν φοβούνται να διαφωνήσουν με τους καθηγητές ούτε φοβούνται να πάνε κόντρα σε στάνταρ πρότυπα (όπως το χουντικό συνήθειο των παρελάσεων). Μαθητές που δεν πρόκειται να ξοδέψουν τα λεφτά τους στα φροντιστήρια επειδή κάποιοι βαριούνται να τους εξηγήσουν ή επειδή έτσι είναι το εκπαιδευτικό σύστημα. Μαθητές που δεν θα σιωπήσουν και δεν θα φοβηθούν να δείξουν αλληλεγγύη εκεί όπου χρειάζεται. Μαθητές που δεν θα φοβηθούν να εκφράσουν την άποψή τους και τις ιδέες τους, ούτε θα κωλώσουν όταν θα τους εκφοβίσουν ή θα τους επιβάλουν ποινές επειδή δεν προσαρμόζονται. Μαθητές που δεν θα χάσουν τον ελεύθερο χρόνο τους για να γίνουν αριστούχοι για να ξεχωρίζουν και μαθητές που δεν θα ξεχωρίζουν τους άλλους και θα τους γκετοποιούν. Μαθητές που δεν θα «δώσουν» άλλους συμμαθητές τους ούτε θα τους χρησιμοποιήσουν για δικό τους όφελος. Μαθητές που θα διεκδικήσουν αυτό που δικαιούνται, με οποιοδήποτε κόστος. Μαθητές που δεν θα πουληθούνε ούτε θα πουλήσουν τρίτους για πολιτική σκοπιμότητα (μέλη της ΚΝΕ ή άλλων συνδικαλιστικών παρατάξεων).

Σ’ αυτούς λοιπόν τους μαθητές ανήκει η ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν κάτι, γιατί το σύστημα είναι σάπιο. Σάπιο όπως και οι ιδέες των διαφόρων κυβερνήσεων που έχουν μετατρέψει τα σχολεία σε εργαστήρια παραγωγής κλώνων, τυποποιημένων παραγωγικών προβάτων. Οι μόνες αλλαγές που προτάσσονται πλέον είναι αυτές που θέλουν να μετατρέψουν όλα τα κρατικά ιδρύματα σε ιδιωτικά μετατρέποντάς τα σε τράπεζες διδάκτρων στο όνομα της «δωρεάν εκπαίδευσης».

Αντιστεκόμαστε λοιπόν στους κηφήνες της εκπαίδευσης και το μόνο που θα εισπράξουν από εμάς είναι οργή, αντίσταση και εκδίκηση.

Εμείς οι απροσάρμοστοι μαθητές.

Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2009

Στον απόηχο μιας Εξέγερσης.

Δεκέμβρης 2008. Ένας μήνας που θα μείνει στην παγκόσμια ιστορία, ως η ελληνική εξέγερση του Δεκέμβρη. Τα γεγονότα πρόσφατα και λίγο πολύ γνωστά. Στον πεζόδρομο της οδού Μεσολογγίου, στην περιοχή των Εξαρχείων, η οποία έχει χαρακτηριστεί από τα media ως το «Άβατο», πέφτει νεκρός ο δεκαπεντάχρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος από το πιστόλι του ειδικού φρουρού Κορκονέα ή αλλιώς «Ράμπο». Ο λόγος είναι φραστικό επεισόδιο, το οποίο δεν σήκωσε η περίσσια «μαγκιά» του φρουρού της τάξης και της νομιμότητας. Η είδηση ταξιδεύει από άκρη σε άκρη και μέσα σε λίγες ώρες ξεκινά η εξέγερση του Δεκέμβρη. Χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως από τον αντιεξουσιαστικό χώρο – αλλά όχι αποκλειστικά, βγαίνουν το ίδιο βράδυ στους δρόμους όλης της ελληνικής επικράτειας και εξεγείρονται. Η είδηση της δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τις επόμενες μέρες η εξέγερση εξαπλώνεται γεωγραφικά (Από την Πελοπόννησο ως τη Θράκη και από την Κέρκυρα ως τα νησιά του Αιγαίου) και γενικεύεται με την συμμετοχή ευρύτερων κοινωνικών κομματιών (μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, μετανάστες, αριστεροί πλην του κατάπτυστου ΚΚΕ και γενικότερα απλοί άνθρωποι, με ελεύθερο φρόνημα, χωρίς να έχουν κάποιον συγκεκριμένο πολιτικό προσδιορισμό – ταμπέλα).

Παράλληλα με τα πύρινα οδοφράγματα, τις επιθέσεις στα αστυνομικά τμήματα, σε τράπεζες και καταστήματα πολυεθνικών και μεγαλο-καρχαριών στους κεντρικούς δρόμους των περισσοτέρων μεγάλων ή μικρών πόλεων της χώρας, αναπτύχθηκε και μία άλλη διάσταση της εξέγερσης. Γίνονται δεκάδες καταλήψεις σε κυβερνητικά κυρίως κτήρια αλλά και πολλές λαϊκές συνελεύσεις σε γειτονιές και δρόμους. Αναπτύχθηκε εμβρυακά η κοινωνική αυτο-οργάνωση και ξεπρόβαλε η προοπτική για μία ευρύτερης κλίμακας και διάστασης αυτο-διαχείριση των αναγκών μας, απαλλαγμένη από το κράτος (συγκεντρωτική εξουσία) και τις όποιες «επαναστατικές» ηγεσίες και πρωτοπορίες. Έγιναν απαλλοτριώσεις προϊόντων σε σούπερ-μάρκετ και μεγάλα καταστήματα και μοίρασμα τους σε λαϊκές αγορές και πολίτες, δείχνοντας τον δρόμο της αναδιανομής του πλούτου που οι προνομιούχοι κρατάνε στα χέρια τους εκβιάζοντας όλους τους υπόλοιπους. Μέσα στον αναβρασμό του Δεκέμβρη ξεπρόβαλαν τα πρώτα σπέρματα μίας επανάστασης που γίνεται όλο και πιο αναγκαία, πέρα από επιθυμητή.



Βλέποντας η Εξουσία ότι «χάνει τη μπάλα», πέρα από το να εξετάσει την περίπτωση να κηρύξει την χώρα σε «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» και να κατεβάσει στρατό στους δρόμους, στόχευσε στο να διαβρώσει και να διαβάλλει το μήνυμα της εξέγερσης. Μετά τις πρώτες μέρες αναπτύχθηκε μία φημολογία για «λεωφορεία με αναρχικούς που ταξίδευαν από πόλη σε πόλη με σκοπό να ισοπεδώσουν όλα τα καταστήματα»!!! Φημολογία που αναπτύχθηκε πανελλαδικά και η Καβάλα δεν αποτέλεσε εξαίρεση. Παράλληλα τα ΜΜΕ υπερτόνιζαν μεμονωμένες περιπτώσεις καταστροφών σε μικρότερα καταστήματα, όπως και περιπτώσεις όχι απαλλοτριώσεων με επαναστατικό χαρακτήρα. Σε αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσουμε ότι όταν έχουμε ένα τέτοιο μαζικό φαινόμενο είναι φυσικό να συμμετέχει και κόσμος άπειρος χωρίς επαναστατική συνείδηση ο οποίος ξεσπάει «κατά δικαίων και αδίκων» αλλά και ότι είναι αναμενόμενο να εμφανίζονται άτομα τα οποία επιχειρούν να εκμεταλλευτούν την χαώδη κατάσταση για να κάνουν την «αρπαχτή» τους (και δεν ήταν μόνο άτομα του υποκόσμου και απόκληροι μετανάστες αλλά και πολλοί «γραβατοφορεμένοι ευυπόληπτοι πολίτες» και «απλοί άνθρωποι» όλων την ηλικιών). Στο μέτρο των δυνατοτήτων αποκρούστηκαν τέτοιες συμπεριφορές, αλλά δεν είναι πάντα και παντού εφικτό. Έτσι λοιπόν η Εξουσία επεχείρησε να δείξει τα «μελανά» σημεία της εξέγερσης για να αποκρύψει το ουσιαστικό μήνυμά της. Αυτό του ενεργού πλήθους που παίρνει στα χέρια του την κατάσταση καταργώντας το κατεστημένο και ανοίγοντας τον δρόμο για την αυτο-οργάνωση, την οικονομική δικαιοσύνη και την απελευθέρωση. Επιπλέον στόχος της ήταν να φέρει σε σύγκρουση τους πιο συντηρητικούς πολίτες με τους διαδηλωτές. Πέρα από τα ψέματα, επιστράτευσαν και παρακρατικούς τραμπούκους (χρυσαυγίτες, μπράβους και κομματόσκυλα) στη Λάρισα, στην Κομοτηνή και στην Πάτρα, για να δημιουργήσουν την εικόνα που ήθελαν. Παρόλα αυτά η Εξέγερση εξαπλώθηκε και έκλεισε τον κύκλο της.
Το μήνυμα της έφτασε σε όλη την υφήλιο… Από την Γαλλία, με τον Σαρκοζί να φοβάται για αλυσιδωτή εξάπλωση, ως τα βουνά του Μεξικού με τον χαιρετισμό των εξεγερμένων της Chiapas. Από τις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, με τις διάφορες εκδηλώσεις αλληλεγγύης(καταλήψεις, πορείες, επιθέσεις σε τμήματα), ως την βόρεια και νότια Αμερική. Η ηχώ της ελληνικής Εξέγερσης του Δεκέμβρη ακούστηκε παντού και ως πηγή έμπνευσης για τους ανά την γη κολασμένους, έδειξε τον δρόμο για την απελευθέρωση και ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Στον απόηχο της Εξέγερσης, υπήρξαν 67 προφυλακισμένοι (46 αυτή την στιγμή που γράφεται το παρόν). Με πιο κραυγαλέα την περίπτωση της Λάρισας, όπου κατηγορούνται με βάση τον τρομο-νόμο. Αξίζει να σημειώσουμε ότι εκτός από έναν, όλοι οι υπόλοιποι δεν προέρχονται από τον αντιεξουσιαστικό χώρο, αλλά είναι άνθρωποι που συμμετείχαν και φυλακίστηκαν για αυτό. Η αλληλεγγύη δεν είναι εργολαβία των αναρχικών, αλλά αφορά όλους όσους συμμετείχαν ή είδαν με κατανόηση τα πρόσφατα γεγονότα. Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας, που δείχνει ότι δεν αφήνουμε κανέναν παρατημένο στα χέρια της Εξουσίας και το όπλο για να σπάσουμε τον φόβο που θέλουν να μας εμφυσήσουν. Η ύψιστη κοινωνική αξία και θεμέλιο για τον κόσμο που θέλουμε να πραγματώσουμε.

ΚΑΒΑΛΑ, ΩΡΑ 0 ΓΙΑ ΤΑ ΑΔΕΣΠΟΤΑ…

Η ουσιαστική προστασία και βοήθεια προς τα αδέσποτα ζώα εξαρτώνται κυρίως από την παιδεία, την ανθρωπιά και τη συμπεριφορά του καθενός μας, ατομικά. Τα αδέσποτα είναι «αποτέλεσμα» της ανθρώπινης έλλειψης αισθήματος υπευθυνότητας. Η ανευθυνότητα αυτών που τα παρατάνε απαντάται με ανευθυνότητα από τους αρμόδιους φορείς οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την προστασία τους. Η κερδοσκοπία και η ανθρώπινη υπέρμετρη απληστία κακοποιεί με αλματώδη βήματα τη φύση και το περιβάλλον μας καθημερινά. Η σκανδαλώδης εμπορική εκμετάλλευση έχει, δυστυχώς, απλώσει τα πλοκάμια της ακόμη και στον τομέα προστασίας των αδέσποτων ζώων, καταβροχθίζοντας έτσι επιδοτήσεις του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για «την προστασία και την καλή μεταχείριση των ζώων». Έτσι λοιπόν, και το κυνοκομείο της Καβάλας το οποίο παρότι παράνομο, λειτουργεί κανονικότατα, αλλά όχι ως καταφύγιο…έχει μετατραπεί σε σύγχρονο μπόγια-φυλακή χρησιμοποιώντας τα σκυλιά για να αποκομίσει κέρδη με υποτιθέμενα εμβόλια και τσεπώνοντας επιδοτήσεις, σε συνεργασία πάντα με το δήμαρχο. Ένα δήμαρχο που αδιαφορεί, στηρίζοντας τα συμφέροντά του στην εξαθλίωση των ζώων και μη πρόθυμο να κάνει κάτι για να αλλάξει την κατάσταση. Ύστερα απ’όλες τις διαμαρτυρίες και καταγγελίες που έχουν γίνει με αφορμή το κυνοκομείο, το λιγότερο που θα μπορούσε να κάνει είναι να αναθέσει σε κάποιον ΥΠΕΥΘΥΝΟ κτηνίατρο τη φροντίδα και προστασία των μικρών μας φίλων. Με την ευαισθητοποίηση(που ξυπνά μόνο κατά την προεκλογική περίοδο) και τη σωστή ενημέρωση για τη δηλητηρίαση, την υιοθεσία, τη στείρωση(παρότι είμαστε αντίθετοι στον έλεγχο και τη μείωση του πληθυσμού τους με στειρώσεις, κάποιοι θεωρούν πως είναι ένα μέτρο αντιμετώπισης/πρόληψης νέων αδέσποτων-θυμάτων) ίσως τα αδέσποτα, της οποιασδήποτε πόλης, να μην ήταν αναγκασμένα να υποφέρουν, να μας ανέχονται…να τρώνε τις φόλες και τα ποντικοκτόνα φάρμακα του κάθε κυνό-φοβου! Ήδη στην Ελευθερούπολη και την Πέραμο τα αδέσποτα εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας, σειρά έχει το κέντρο της Καβάλας …

Δηλητηρίαση ή "Φόλα": Αντιμετωπίστε την έγκαιρα!

Τι να κάνετε αν βρείτε ζώο που έχει δηλητηριαστεί
Το ζώο όταν δηλητηριάζεται παρουσιάζει συμπτώματα όπως:
Υπερβολική σιελόρροια, μυϊκό τρόμο, και συνήθως είναι έλλειψη συντονισμού κινήσεων, έντονος εμετός, διάρροια, παραλήρημα, φοβερούς σπασμούς, αγωνιώδες βλέμμα, κατάρρευση και σπασμοί, αφόδευση, εμετό.
Τα συμπτώματα ποικίλουν ανάλογα με τι δηλητήριο έχει πάρει και σε τι ποσότητα.
Συμβουλευθείτε ΑΜΕΣΑ έναν κτηνίατρο και ενημερώστε τον για το τι προκάλεσε τη δηλητηρίαση αν έχετε ετικέτα ή μπουκάλι από το δηλητήριο.
Η θεραπεία ποικίλει αλλά υπάρχει περίπτωση να μην έχει δηλητηριαστεί παρά να έχει επιληπτική κρίση,ή γαστρεντερίτιδα κτλ.
ΜΗΝ του χορηγείτε εμετικό πρακτικό ξύδι-λάδι.Το 50% πεθαίνουν από την αναρρόφηση στους πνεύμονες.
Κρατάτε πάντα μαζί σας στο αυτοκίνητο ή στο σπίτι Φαρμακείο με τα απαραίτητα Το κουτί των πρώτων βοηθειών πρέπει να περιέχει: νερό, αλάτι, ατροπίνη, κονάκιον, σύριγγες και οδηγίες .
Ποιά δηλητήρια χρησιμοποιούνται συχνότερα στην Ελλάδα
Εντομοκτόνα, Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο) και τριμμένα γυαλιά αναμεμειγμένα με γευστικότατο φαγητό κονσέρβα, λουκάνικα, ωμό κρέας. Τα τριμμένα γυαλιά συνήθως δίνονται μέσα σε κιμά. Τα δηλητήρια αυτά προκαλούν αφάνταστο πόνο στα ζώα. Για τα δύο πρώτα υπάρχουν αντίδοτα. Για τα τριμμένα γυαλιά όχι. Η στρυχνίνη δεν περιλαμβάνεται διότι δεν πωλείται στην Ελλάδα.

Συμπτώματα για να καταλάβετε ότι ένα ζώο έχει δηλητηριαστεί:

Οργανοφωσφορικά δηλητήρια (εντομοκτόνα σε υγρό ή σκόνη):
Έντονη σιελόρροια, έντονη δακρύρροια, μύσις (σμίκρυνση) της κόρης του οφθαλμού, μυϊκά τινάγματα, ασθματική αναπνοή, τρέμουλο, σπασμοί, κώμα.
Θεραπεία:Πηγαίνετε το ζώο σε κτηνίατρο το γρηγορότερο. Εντούτοις για να δώσετε την δυνατότητα στο ζώο να επιβιώσει θα πρέπει να μάθετε να του δίνετε τις πρώτες βοήθειες:
Προκαλέστε εμετό: Δώστε αλάτι ή σόδα φαγητού από το στόμα διαλυμένο σε χλιαρό νερό (30 -60cc διαλύματος). Μετά τον εμετό, ταμπλέτες ενεργού άνθρακα καθυστερούν την απορρόφηση του δηλητηρίου, αλλά αυτή την στιγμή τις βρίσκουμε δύσκολα στην Ελλάδα. ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: Εάν το ζώο δείχνει σημάδια νευρικότητας όπως τρέμουλο, ζάλη, κατάρρευση, ΜΗΝ προσπαθήσετε να δώσετε εμετικό, μπορεί να προκληθεί πνευμονία από αναρρόφηση. Συνεχίστε με το επόμενο στάδιο.
Δώστε στο ζώο χάπια ενεργού άνθρακα που καθυστερούν την απορρόφηση του δηλητηρίου. Παράδειγμα: Norrit.
Κάνετε ένεση ατροπίνης (1 φιαλίδιο σε γάτα ή μικρόσωμο ζώο, 2 ή 3 φιαλίδια σε μεγαλόσωμο ζώο). Η ενδοφλέβια χορήγηση έχει την γρηγορότερη απορρόφηση, η ενδομυϊκή απορροφάται πιο αργά και η υποδόρια ακόμα αργότερα.
Δηλητηρίαση από Βαρφαρίνη (ποντικοφάρμακο): Η Βαρφαρίνη είναι αντιπηκτικό που καταστρέφει τη βιταμίνη Κ και προκαλεί αιμορραγίες. Μερικές φορές δεν υπάρχουν συμπτώματα για μερικές μέρες. Κατόπιν εμφανίζονται στο σώμα ή τα ούλα κηλίδες κόκκινες, μοβ ή σκούρες μπλε, σημάδια εσωτερικής αιμορραγίας. Τα ούλα θα είναι πολύ αναιμικά. Το ζώο μπορεί να αιμορραγεί από την μύτη, το στόμα, το πέος, τον πρωκτό και εσωτερικά. Θεραπεία:Το αντίδοτο είναι το Κονάκιον (Βιταμίνη K1) για να βοηθηθεί η πήξη του αίματος σε ενέσιμο διάλυμα, δόσης 5-20mg. ανάλογα το μέγεθος και βάρος του ζώου. Η ένεση γίνεται υποδόρια με τη μικρότερη δυνατή βελόνα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η αιμορραγία. Η θεραπεία πρέπει να συνεχιστεί καθημερινά για μία εβδομάδα.Δηλητηρίαση με Τριμμένα Γυαλιά:Η πιο θανατηφόρα και σκληρή μέθοδος, χωρίς αντίδοτο. Όμως το ζώο πρέπει να μεταφερθεί σε κτηνίατρο το γρηγορότερο για να γίνει προσπάθεια διάσωσης.

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2009

Τα νέα ΚΤΕΛ Καβάλας και η τοπική κοινωνία

Λίγα λόγια για τη δημιουργία του νέου σταθμού ΚΤΕΛ Καβάλας στο δασύλλιο του Αι Σίλα….
Τον τελευταίο μήνα , πήρε δημοσιοποίηση το θέμα του νέου ΚΤΕΛ και τα σχέδια των πολεοδόμων σε συνεργασία με τον δήμαρχο της πόλης . Σκοπός του η ισοπέδωση του μικρού άλσους στον Αι Σίλα για να δημιουργηθεί ο νέος σταθμός των ΚΤΕΛ.
Φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να βρουν μια εναλλακτική λύση , γιατί απλά δεν τους ενδιαφέρει να βρουν. Αυτό που πραγματικά τους ενδιαφέρει είναι οι μίζες από τέτοιου είδους εργολαβίες. Ούτε η ανακύκλωση χαρτιού τους ενδιαφέρει , όπως αποδείχτηκε, αλλά ούτε το κυνοκομείο της πόλης , γιατί να διστάσουν σε μερικά δεντράκια .

Ο μικροαστισμός αυτής της πόλης ευνοεί τέτοιου είδους τακτικές, με αποτέλεσμα να χάνεται ζωτικό τμήμα της περιοχής. Μπορεί να μην είχαμε φωτιές στην περιοχή, αλλά έχουμε εργολάβους.

Φυσικά υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις ,αλλά κάποιοι φορείς της πόλης θα τις χαρακτηρίσουν ασύμφορες, ή χωρίς μίζες… Το στρατόπεδο Κοτσάλου που έχει παροπλιστεί και μέρος αυτού λειτουργεί ως χώρος στάθμευσης αστυνομικών οχημάτων. Θα μπορούσε να είναι μια λύση ,αφού προσφέρεται κτιριακά για χώρος στάθμευσης , συνεργείων και βρίσκεται εκτός κέντρου. Γεωγραφικά μπορεί να μην είναι κοντά στην Εγνατία , αλλά ούτε και μακριά.
Ο δήμαρχος της πόλης προσπάθησε να μειώσει τη σημαντικότητα του ζητήματος και να το εντάξει στο επίπεδο «δε βαριέσαι μερικά δεντράκια θα κοπούν μόνο». Χώρος που για πολλούς αποτελεί ένα μικρό πνεύμονα της Καβάλας , ιδανικό για περπάτημα.

Σε όλη αυτή την ιστορία έχουν ανάμιξη και οι ψηφολάγνοι τις αριστεράς στην πόλη μας , με τα επικοινωνιακά τους τρικ και τις υποσχέσεις για λύση του προβλήματος.
Δεν υπάρχει περίπτωση ένας άνθρωπος που γνωρίζει και χαίρεται το δασάκι να δεχθεί αυτή την αδιαφορία και να επιτρέψει στους χαρτογιακάδες να καταστρέψουν το χώρο. Δεν τους ενδιαφέρουν οι γόηδες αντιρρησίες και οι οικολόγοι στα χαρτιά αλλά η έμπρακτη δράση και λύση στο πρόβλημα, στην τελική ο δήμαρχος έχει τον τελευταίο λόγο ,ας ελπίσουμε ότι θα έχει υπόψη τις συνέπειες των πράξεών του.

Θα μπορούσαν βέβαια να στήσουν το νέο ΚΤΕΛ υπό την προστασία των πραιτόρων και να αφήσουν τις μπουλντόζες τους να κάνουν τη δουλεία τους, και να γεμίσουν τσιμέντο την βορειοδυτική πλευρά της πόλης .

Για αυτό εμείς οι απλοί άνθρωποι θα πρέπει να υπερασπίσουμε το τοπίο και να αποτρέψουμε τους μιζαδόρους τεχνοκράτες , να αυτο-οργανωθούμε σε τοπικές ομάδες με αμεσότητα και όχι εκπροσώπηση, έτσι όλοι οι κερδοσκόποι θα προσέχουν τις κινήσεις τους και δεν θα καταστρέφουν οτιδήποτε τους προσφέρει κέρδος.

Τέλος δεν υπάρχει πιο όμορφο συναίσθημα από αυτό της αυτοκυριαρχίας , να μην αφήσεις κανέναν εξουσιαστή να αποφασίσει εις βάρος σου και να κερδοσκοπήσει πάνω στην οντότητα σου και το περιβάλλον που ζεις.

Καλούμε τον δήμαρχο και τους πολεοδόμους για μια φορά να κάνουν σωστά την υποτιθέμενη δουλειά τους… Να σταματήσουν να μας στερούν το δικαίωμα στο να αποφασίζουμε για το μέλλον μας.